Mijn dag begon met een kleine ontgoocheling. De hotelbaas had vooraf beloofd dat het ontbijt om 7 uur klaar zou staan. Zo zou ik één uur vroeger kunnen vertrekken. Helaas werd het toch half negen. De man had zich overslapen door problemen met het alarm.
Vandaag zou een dag vol herinneringen worden. Lucca had ik reeds met Greta en Ruben bezocht. Ik had er ook een collega anders en beter leren kennen.
Toen ik Lucca verliet, fietste ik op de wegen van toen. Ik herinner me dat ik toen zei: "Wat een nerveus gedoe!' Vandaag voelde ik mij er meer op m'n gemak. Wie zou er veranderd zijn? De Italianen of ikzelf?
Gelukkig reed ik in een dal. Maar ik had wel wind tegen.
Ik moet ook eerlijk zeggen dat er in deze streek nog een beetje wordt afgeketst. Grote, kleurrijke groepen wielertoeristen vlogen me voorbij.
Ik moet ook eerlijk zeggen dat er in deze streek nog een beetje wordt afgeketst. Grote, kleurrijke groepen wielertoeristen vlogen me voorbij.
Mijn tempo leek me niet al te hoog en ik dacht: "Ik heb een slechte dag," tot ik plots een diepte voor me zag. Wauw, wat een mooie afdaling tot in Camaiore (zie foto).
Ondertussen zag ik ergens dat het 37° was, maar naar mijn gevoel was het niet zo heet. Misschien kwam het door de lichte zeebries.
In Sarra stopte ik voor een koffie, die ik trouwens gratis kreeg, omdat die dame een 'soortgenote' van mij was. Een koppel dat even later binnen kwam in de bar, hoorde aan mijn tongval dat ik geen Italiaan was en de vertelling begon. De vrouw vroeg mijn leeftijd. Zij was een Française, gehuwd met een Italiaan. Er ging bij mij een belletje rinkelen: dit kon wel eens mijn correspondente van vijftig jaar geleden zijn. Die woont immers in Italië. Maar nee...
Terug op de fiets zag ik die witte bergen. Van mijn vorige bezoek weet ik dat het geen eeuwige sneeuw is. Dit is de streek van het marmer (Carrara).
Rond de klok van drie stond ik voor de poort van Sarzana, waar ik een dame opbelde voor een B&B. Ze kwam niet opdagen, dus nam ik de fiets om verder te zoeken. Vlak buiten de stad vond ik een slaapplek.
De rit van vandaag: 99 km en maar 336 hoogtemeters.
Groetjes van een tevreden peregrino
![]() |
| Klik op het kaartje om te vergroten |
![]() |
| Porto Romano Sarzana |
![]() |
| Marmer bergen |
![]() |
|
Het dorpje Camaiore
|
![]() |
| Verlaten van Lucca |
![]() |
| Toegangspoort Lucca |
![]() |
| Lucca |
![]() |
|
Piazza Anfiteatro
|
![]() |
|
Piazza Anfiteatro
|
![]() |
| Lucca |
![]() |
| Decor richting Lucca |











Hallo Jan,
BeantwoordenVerwijderenHet is weer super machtig om jouw verhalen te lezen.
Gisteren stond ik wat met Manu te keuvelen.
Hij zei dat hij stiekem misschien wat jaloers begon te worden. Ik kan hem heel goed begrijpen.
Je bent super goed bezig.
Groeten,
Reinald
Enige jaren geleden deze streek ook 2 x gedaan. Roept herinneringen op. Goe bezig Jan.
BeantwoordenVerwijderenIs het piazza anfiteatro leeggelopen als ze u zagen aankomen?
BeantwoordenVerwijderen