Op aanraden van Pino aten we op een gezellig piazza: Piazza di Santa Maria, bij de oudste Mariakerk van Rome (zie foto).
Vannacht had ik geen al te goede nacht: de overgang van toerist naar 'dwangarbeider van de weg' hield me bezig. Ik werd niet wakker van de aardbeving, maar toch moet ik ze gevoeld hebben, want Roos vertelde me deze morgen dat ik lag te wiebelen en dat zij wakker werd door de schok.
Deze morgen werd de camino rond de klok van tien in gang geschoten. De eerste kilometers waren de makkelijkste, doordat ik Rome kon verlaten via een fietspad langs de Tiber.
Daarna ging het echter op en neer. Maar dat was niet de grootste moeilijkheid! Vooral de hitte en de warme wind tegen, maakten het zwaar.
Onderweg maakte ik al kennis met een stukje Strade Bianche.
Rond vier uur in de namiddag, arriveerde ik in de albergue. Toen ze daar vroegen wat ik wilde drinken, was mijn keuze vlug gemaakt: een fris pintje bier!
Vandaag werd het een tactische rit: zoveel mogelijk de schaduw opzoeken. 77 km lang, met 801 hoogtemeters.
Groetjes
 |
| Vejano |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten