Dag 6: Sarzana – Fornovo-di-Taro

Bij het opstaan, keek ik door het venster en ik werd spontaan gelukkig: ik zag m'n compagnon - die vannacht buiten moest blijven - naar me lonken.

Het zou een korte rit (67 km) worden, waarschijnlijk doordat ik met een geaccidenteerd parcours zat.

Het begon goed: ik moest door een dal. Maar het was frisjes, doordat ik constant onder de bomen fietste.
Plots kwam ik bij een splitsing en ik moest een passo over. Maar hoe hoog die was? En hoe lang? Dat stond nergens aangegeven. Uiteindelijk bleek de klim 15 km lang en hij bracht me op een hoogte van 990 m.

Op de top was er langs beide zijden een markt. Aan enkele kraampjes kon je een pistolet met - ik weet niet welke soort - vlees kopen ten voordele van het rode kruis. Om zwaarder te kunnen dalen, kocht ik er één. Jammer genoeg kreeg ik hem niet op.

Na een korte afdaling was ik reeds op de geplande bestemming, maar het was te vroeg om al te stoppen. Ik deed er nog 30 km mij. De laatste 10 km was een pracht van een afdaling. Maar warm, nee, heet dat het was! Ik voelde de zon door mijn truitje branden. De hete lucht die op me afkwam, was ondraaglijk. Beneden gaf een thermometer 42° aan.

In het dorp ging ik op zoek naar een slaapplaats. Op het eerste zicht, was er niets te vinden. Tot een jonge kerel me vroeg waarnaar ik op zoek was. Hij toonde me de weg naar een nonnenklooster. Daar werd ik heel vriendelijk ontvangen door een jonge non. Ze was heel blij dat ze weer eens Frans kon praten. Haar uitleg was kort en bondig, geen wifi, en weg was ze.

Morgen geen ontbijt en vrij van donatie.

De ritgegevens: 97 km met 990 hoogtemeters.

Groetjes van een oververhitte peregrino

p.s. Maar de frisse pintjes smaken.

Mijn slaapplaats

Op de top van passo

Pontremoli

Klik op het kaartje om te vergroten