Dag 12: Embrun – Tallard

Na een goede nachtrust en een Frans ontbijt, kon ik starten met een goed gevoel.

Maar... nog voor ik één trap had gegeven, begon het al... Mijn gps liet het afweten! Ze wilde me niet navigeren en om haar kop helemaal uit te werken, toonde ze ook geen kaarten. Ze mocht koppen zoveel ze wilde, ik trok er mij niks van aan en begon te trappen.
Tweede probleem van de dag: het was een heel frisse morgen. Ik zat nog op een kleine 900 m en het begon al met een fikse afdaling richting meer. Ik stopte dan maar om mijn nieuwe regenvestje uit te proberen.

Kortom, het was een start in mineur.

Volgens de kaart zou ik langs het meer fietsen, ook geen waar, het is niet zoals Dikkebusvijver bij ons. Nee, het was klimmen geblazen! Zo nu en dan ving ik wel een glimp op van het mooie meer. Zo zou het de ganse dag doorgaan. Soms was het uitzicht adembenemend, met dat blauwe water en de Alpen op de achtergrond.

Dan kreeg ik een mooie afdaling voor de wielen geschoven. Die liep tot aan de oevers van het meer in de vallei van de Ubaye.
Daarna moest ik even mijn kaart bekijken. Plots stond er een zekere Paul (77 jaar) uit de streek van Denderleeuw naast mij en we raakten aan de klap. Morgen beklimt hij La Bonnette (2810 m). Toen hij mijn plannen hoorde, vertelde hij dat hij daar al lang van droomt. Hij wilde mijn e-mailadres om inlichtingen te vragen.

Ik weet niet hoe het kwam, maar ik was de verkeerde kant opgereden, richting Barcelonette naar La Bonnette. Gelukkig merkte ik dat al na enkele kilometers op.

Eerst zorgde ik voor iets om te knabbelen, want ik wou niet hetzelfde meemaken als gisteren. Meer dan een uur lang vond ik niets. Ach jawel, een café tabac met een oud vrouwtje. Ze had niks, behalve haar fles wijn met haar glas. Als ze ieder glas wijn dat ze drinkt ook betaalt, dan heeft ze een goede dag, denk ik zo. Maar ik heb toch een goede babbel met haar gedaan.
Na het eten begon ik langs de andere kant van het meer aan een beklimming die mij boven de 1100 m bracht.

Na een afdaling kwam ik uit aan de barrage van dit ongelooflijk grote meer. Hopelijk komt daar nooit een breuk in, want dan is het dorpje van de kaart geveegd.

De laatste 15 km liepen door een broeiend hete vallei, waar men aan fruitteelt doet.

In Tallard aangekomen, bleek er geen slaapplaats meer. Een barman verwees me door naar een hotel, 2 km uit het dorp.

Daar vroeg ik inlichtingen, maar het was heel duur. Het meisje aan de balie belde rond. Helaas leverde dat niks op. Ze vroeg mijn budget en ik vertelde waar ik heen ging. Ze ging eens praten met haar baas en die ging akkoord met een serieuze korting als ik de afwas zou doen.

De prachtige rit van vandaag was 83 km lang en daarvoor had ik 890 hoogtemeters nodig.

Vandaag heb ik ook de grens van 1000 km overschreden.

Groetjes van een afwassende peregrino

Fort van Tallard

Lac de Serre-Ponçon

Lac de Serre-Ponçon

Kathedraal van Embrun

Lac de Serre-Ponçon

Lac de Serre-Ponçon