Dag 14: Forcalquier – Cavaillon

Deze morgen was ik al vroeg wakker, maar ontbijten kon pas om 8 uur. Wat doe je dan? Je kijkt eens op facebook. Dat leverde me dit ontwaakmoment op: "Jan, een goedemorgen, de wolken zijn verdreven uit Forcalquier en er wacht u een stralend zomerweer." Alsof ik dat niet wist! Intussen was het al 20°.

Ik zadelde mijn paard en vertrok.
De avond voordien had ik gemerkt dat de wind nog in kracht toenam: ik moest mijn lege glas vasthouden of het vloog van de tafel. Maar vanochtend wast het gelukkig zo goed als windstil.

Er was een fietsroute uitgestippeld tot in Cavaillon. Ik volgde die route langs rustige wegen en temidden de geoogste velden.

Aan een kruispunt kon ik kiezen: de fietsroute volgen of een ietsje grotere baan kiezen. Ik koos voor het laatste, want het was korter, met minder steile hellingen en om de zoveel kilometer een dorp, waar je toch iets kan drinken. Na tientallen kilometers veranderde die fietsroute in een dubbel gescheiden fietspad, parallel met de baan. Dan verkoos ik dit, goed voor een veertigtal kilometer. Het gevolg was dat ik niets heb gezien van de Apt, maar ja, vader zaliger - een wijs man - had van die oude gezegden waarvan dit er één was: "Je kunt niet alles hebben, een mooie vrouw én veel geld."

Onderweg deed ik een babbeltje met een Nederlands koppel. Ik zag ook veel moois. De rit liep hoofdzakelijk door de brede vallei van de Calavon.

Om 14 uur, na 84 km en 199 hoogtemeters, kwam ik aan in Cavaillon en begon de zoektocht naar een plek om te slapen. Ik telefoneerde wat en er kwam een kamer uit de bus, die vanavond om 20 uur vrij zou zijn.

Ik wilde mijn fiets op de parkeerplaats van een man zetten. Bleek echter dat hij niet weg wou rijden, maar alleen zijn parkeerticket achter zijn ruit ging leggen. We raakten in gesprek en hij hielp me bij het zoeken. Hij had weet van een charmante chambre d'hôtes en samen gingen we op weg. Wat bleek? De zaak was al twee jaar gesloten.
Hij reed voor met zijn auto naar het office de tourisme. Vroeger kon je bij de pastoor terecht, maar die is weg. Dus begonnen we de campings te overlopen. Bij de ene camping moest je wachten tot 19 uur en de andere nam niet op.
Dus reed die man weer voor mij om me de weg naar de camping te tonen. En wat een geluk, daar ging de deur net open. Na enkele minuten kon ik met de dame van de camping in het Vlaams verder babbelen. Als peregrino kreeg ik een chalet toegewezen voor maar 10 euro.

Die man was blij, ik was heel tevreden en zo begon ik aan de was- en plasbeurt om daarna de zoektocht naar voedsel voor vanavond en voor het ontbijt te starten. En vooral naar een frisse pint natuurlijk, want hier op de camping is er niets.

Intussen is alles reeds in orde, zodat ik rustig kan gaan slapen.

Groetjes van een peregrino die een ervaring rijker is

Klik op het kaartje om te vergroten (rood: vertrek / groen: aankomst)

Mijn hotel

Rotswoningen in Les Beaumettes

Le Pont Julien

Bijschrift toevoegen

Dorp Reillanne

Forcalquier

Forcalquier