Jan naar Rome: Dag 13: Tallard

Deze ochtend was ik benieuwd naar het weer, want er was een frisse morgen voorspeld en tijdens de dag maar een 26° meer. Ik deed dan ook een extra laagje aan, maar na enkele kilometers had ik dat al niet meer nodig.

Deze keer mocht ik niet klagen over het parcours: het ging gestaag in dalende lijn met een felle rugwind, die in de loop van de dag zou uitgroeien tot een mini-mistralletje.

Na een zeventigtal kilometer begon het traject sterk golvend te worden. Bovendien ging de zon aardig branden.

Rond de middag naderde ik het einde van de rit al, maar toen liep het fout.

Ik had intussen besloten er een stukje aan te breien, dus moest ik Lurs niet binnenrijden, of beter gezegd omhoog rijden. Want dat dorp ligt bijna in de hemel, zo stijl ging dat omhoog! Tot ik moegestreden was en een auto deed stoppen om de weg te vragen en ik mocht terugkeren op mijn stappen.

Er was nergens een bar of zo te zien, dus hield ik halt in de schaduw van een olijfoliefabriek. Daar werd ik vereerd met een bezoek van madame. Die zei: "Je gaat toch niet naar boven met de fiets, dat is niet te doen."

Na de pauze en op de juiste baan, reed ik - bekaf door de wind en de warmte (reeds 35°) - Forcalquier binnen op zoek naar een plaats om te overnachten. Ze stuurden me ook nog een beetje van Pontius naar Pilatus. Zo kan ik jullie vertellen dat die heuveltjes hier niet van de poes zijn. Alles was volzet, behalve de dure zaken.

Mijn laatste hoop was een hotelletje, maar dat ging maar open om 15.30 u.

Gelukkig had de man daar nog iets voor mij aan een redelijke prijs.

Na 89 km met 566 hoogtemeters, kon ik mijn vermoeide lijf pas na anderhalf uur neervlijen in een zacht bed.

Groetjes van een - vandaag toch - vermoeide peregrino